V-DAGURINN
Við Anna Steinunn skelltum okkur í Óperuna í kvöld á V-dagsviðburðinn. Byjuðum á því að fara yfir á rauðu hjá Stjórnarráðinu upp Hverfisgötuna og lentum beint á eftir forsetanum sjálfum. Þegar við komum svo inn í Óperuna lá við rauðadregilspósum vegna þess að verið var að mynda Ólaf forseta á sama tíma og við örkuðum inn eftir kalli. Gripum vínglas og náðum að taka einn sopa áður en við vorum reknar inn í sal og ekkert glas þar inn.....damn it! en bara þriðjudagskvöld. Salurinn var bókstaflega troðinn og loftræstingin í verkfalli. Taldi mig svo vera fara að hlægja af píkusögum en svo var aldeilis ekki. Jú, hún Eve frumkvöðull var fyndin með eindæmum en aðrar sögur það átakanlegar að Kristín átti bágt með sig. Stúlknakór Reykjavíkur áttu atriði kvöldsins undir stjórn Margrétar Pálmadóttur og tóku 4 eða 5 lög sem bræddu mitt litla hjárta. Varpað var upp staðreyndum varðandi ofbeldi gegn konum og þótti mér sorglegt að þeir 17 menn sem árið 2004 voru kærðir fyrir kynferðisbrot, en í heildina voru tæplega 300 sem frömdu slíkt, fengu tveir af þeim dóm, sem voru 2 ár. Einnig að fleiri konur láta lífið eða missa heilsuna vegna ofbeldis sem í flestum tilfellum eru framin af þeim sem þær þekkja vel, heldur en þær sem deyja vegna krabbameins, malaríu, umferðarslyss eða reykinga. Ótrúlegt.
Ung kona gerðist það hugrökk að fara upp á svið og lýsti reynslu sinni eftir að henni hafði verið nauðgað......þar kom fram hvað kerfið og ferlið eftir slíkt ofbeldi getur verið gallað. Ungir og þekktir karlmenn í Íslensku þjóðfélagi stóðu upp og sögðu setningar eins og "konur eiga að njóta kynlífs" og "konur eiga að geta notið leikfanga......en þær eiga ekki að vera slíkt", voru þar menn eins og Bjarni Benediktsson, Gísli Marteinn, Ágúst Ólafur og Egill Helgason sem stóðu upp og tóku sér málstað kvenna. Stórt klapp fyrir þeim. Ellen Kristjáns tók tvö þjóðlög, Igor eitt rapplag og Lára eitt rólegt á píanó. Ung stúlka tók dans ársins sem var snilld og Ingibjörg Sólrún las átakanlega píkusögu.
Sýnt var myndband frá Kenýu þar sem barist er fyrir umskurði kvenna og hefur kona þar í landi að nafni Agnes bjargað þúsundum kvenna frá þeim hryllingi.
Ef þessi dagur er ekki eitt besta framtakið í heiminum sem einstaklingur hefur staðið að þá veit ég ekki hvað.
Þær stúlkur sem staðið hafa að þessum degi þau 4 ár sem hann hefur verið haldinn eiga líka hrós skilið, þær eru m.a. Þórey Vilhjálmsdóttir, Ingibjörg Stefánsdóttir ofl.
Takk fyrir mig í kvöld.....án efa einn besti viðburður sem ég hef farið á í laaaangan tíma.