Í miðbæjarferð minni á föstudaginn kom ég við hjá skósmið. Heiða vinkona hafði bent mér á "skóara" í Garðastræti. Mjóg fljótlega rakst ég á kjallarann sem hann er staðsettur eftir að hafa kíkt inn í fatabúð Hjálpræðishersins. Litla "verkstæðið" hans var mjög notalegt og skósmiðurinn með eindæmum almennilegur. Stígvélin ætlaði hann að laga á örskammri stundu og bauð mér að bíða. Á meðan ég bíð kemur gömul kona inn. Ég bíð eftir augnkontakti til að geta boðið góðan daginn. Hún lítur ekki á mig og bíður eftir afgreiðslu eins og henni væri mikið í mun að láta laga skó eða sækja skó. Eftir augnablik kemur aðstoðamaður skósmiðsins fram og spyr þá gömlu hvor hann gæti aðstoðað hana. Þá segir sú gamla: "Langaði bara að sýna ykkur hvernig ég notaði reimarnar sem ég keypti hjá ykkur um daginn. manstu þessar sem voru flatar og gráar!!" á sama tíma grípur hún um reimar sem hún hafði fest á gráa ullar-mokka-húfu. að lokum segir hún, "ég gerði þetta til þess að húfan myndi ekki fjúka af mér í rokinu." Eftir þetta snýr sú gamla sér við og labbar út. Við aðstoðarmaðurinn litum hvort á annað og gátum ekki annað en brosað.......og gott betur en það.
þriðjudagur, nóvember 8
Hjá skósmið:
Í miðbæjarferð minni á föstudaginn kom ég við hjá skósmið. Heiða vinkona hafði bent mér á "skóara" í Garðastræti. Mjóg fljótlega rakst ég á kjallarann sem hann er staðsettur eftir að hafa kíkt inn í fatabúð Hjálpræðishersins. Litla "verkstæðið" hans var mjög notalegt og skósmiðurinn með eindæmum almennilegur. Stígvélin ætlaði hann að laga á örskammri stundu og bauð mér að bíða. Á meðan ég bíð kemur gömul kona inn. Ég bíð eftir augnkontakti til að geta boðið góðan daginn. Hún lítur ekki á mig og bíður eftir afgreiðslu eins og henni væri mikið í mun að láta laga skó eða sækja skó. Eftir augnablik kemur aðstoðamaður skósmiðsins fram og spyr þá gömlu hvor hann gæti aðstoðað hana. Þá segir sú gamla: "Langaði bara að sýna ykkur hvernig ég notaði reimarnar sem ég keypti hjá ykkur um daginn. manstu þessar sem voru flatar og gráar!!" á sama tíma grípur hún um reimar sem hún hafði fest á gráa ullar-mokka-húfu. að lokum segir hún, "ég gerði þetta til þess að húfan myndi ekki fjúka af mér í rokinu." Eftir þetta snýr sú gamla sér við og labbar út. Við aðstoðarmaðurinn litum hvort á annað og gátum ekki annað en brosað.......og gott betur en það.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
3 ummæli:
þeir eru æðislegir þarna skóaranir mínir....alveg dýrka þá...svona skófrík eins og ég er auðvitað fastagestur...mæli eindregið með þeim...það er ekkert sem þeir geta ekki gert...algörir snillar þessar elskur!!
Fastagestur hjá þeim...elska þá! Geta sólað stívél á met-tíma...svona þegar neyðin er mest og stutt í djamm :)
Oh krúttleg saga :)Minnir mig reyndar pínu á mömmu mína, sem vill alltaf sýna manni hvað hún er sniðug, og kemur út eins og hún sé algjör beturviti.
Skemmtilegt bloggið þitt líka - góður penni. Ég verð að vera duglegri að líta við!
Skrifa ummæli