Góðir dagar

Gærdagurinn var einstaklega góður dagur. Eftir að vera búin að sitja yfir ritgerðasmíð um morguninn fór ég í rannsóknatíma. Þeir eru reyndar ekkert þeir skemmtilegustu en hvað um það. Íslenska leiðin kom úr prenti loksins og gátum við nú montað okkur almennilega með því að klína blaðinu upp í alla á svæðinu. Eftir tímann ákváðum við Sigrún, Hilmar og Þórir að skella okkur á stúdentakjallarann í kaffi. Enduðum í pizzu og smá bjór. Ekki stóð til að fá sér bjór fyrr en eftir að Kristín fékk skemmtilegt símtal. Þannig er að Sigrún á alveg eins síma og ég ÁTTI, nokia 6110i. Ég er eitthvað að pæla í símanum okkar og segji að ég geti ekki náð í nýja hringitóna í hvíta "flipp" símann. Segji svo að ég vildi óska að ég hefði ekki hent kassanum undan gamla símanum því þá hefði ég getað látið rekja símann. (fyrir þá sem ekki fylgja þá týndi ég símanum í september) ÁN GRÍNS, þá hringir síminn svona mínútu síðar og á hinni línunni er starfsmaður Ogvodafone að segja mér að síminn minn sé fundinn. Ótrúlega varð ég sátt en á sama tíma ótrúlega pirruð út í helvítis rútubílstjórann sem drullaðist ekki til að skila símanum mínum fyrr en tveimur mánuðum síðar!!

Eftir veruna á stúdentakjallaranum fór ég á miðstjórnarfund og auðvitað fengu allir þar íslensku leiðina. Síðan var auðvitað kíkt á litlu fjölskyldudna á Vesturgötunni, Heiðu, Emily og Cristó og eftir það heim í ritgerð.

var annars búin að segja við siggu að ef síminn kæmi í leitirnar þá fengi hún hann lánaðan, enda með bilaðan síma - hún missti þó af því þarf sem hún fékk sér nýjann um daginn á leið til France.