FERÐASAGAN FRÆGA
Fyrir nokkru þá fór ég til Þórhalls miðils. Það fyrsta sem hann sagði þegar ég og mamma gengum að borðinu í afgreiðislunni var: "hvor ykkar er að fara til útlanda?" "Ég" svaraði ég. Þá sagði hann við mig: "vertu með allt á hreinu áður en að þú ferð". Ég get ekki sagt að ég hafi gleymt þessum orðun hans nokkrum vikum áður en að ég fór út. Passaði mig á að vera með flugið panntað og borgað, passinn í lagi og allt á hreinu með gistingu og fleira í Köben. Jæja, það styttist í brottför sem var 8.júni og kvöldið fyrir brottför þá ákváðum við Sunna Dís að elda okkar saman og borða heima hjá henni. Við hittumst í búðinni á horninu og skiptum með okkur kostnaðinum. Hún borgaði með sínu korti og ég mínu. Svo fórum við bara og elduðum og borðuðum og höfðum það kósý. Ég fór svo heim, kláraði að pakka og´svo í háttinn. Flugið var klukkan 7.30 og ég vildi vera tímanleg og vaknaði klukkan 3.30, fór í sturtu, kláraði að pakka og hringdi svo í leigubílinn vegna þess að ég ætlaði að taka fly-businn klukkan 5.00. Leigubíllinn var mættur 4.45 og við héldum í átt að BSÍ. Þegar komið var að því að greiða manninum þá fann Kristín María ekki kortið sitt. panic panic.......Ég bað leigubílstjórann að keyra mig aftur heim til að tékka á kortinu (bölvandi í hljóði að þetta yrði dýrt) Hann gerði það og ég fór og leitaði að kortinu (datt stax í hug að ég hefði gleymt því í 10 11 á horninu). Ekki var kortið heima hjá mér og ég hringdi því í Sunnu og vakti hana og bað hana að tékka á því hjá sér. Hún gerði það en ekkert kort þar á bæ!! Alltaf var taxinn að bíða fyrir utan hjá mér! Jæja, þá var það staðfest að kotinu gleymdi ég í búðinni þegar við vorum að versla þar kvöldinu áður. Djöfullinn! Ég ákvað að hringja í 10 11 í Lágmúla og ahuga hvort þeir hefðu auka starfsfólk til að koma og opna fyrir mér búðina þannig að Kristín gæti tekið leigubílinn og rútuna og náð fluginu. "Nei þvi miður, en ég get látið þig fá númerið hjá verslunarstjóranum" JESS, frábært, ég vissi nebbla hver hann var og hann var alltaf svo næst þegar ég kom og verslaði hjá honum, hann bjó á görðunum og var örugglega til í að koma og opna fyrir mér þannig að ég gæti fengið kortið og komist til Kaupmannahafnar. En viti menn.......djöfull var maðurinn grömpy. Ekkert nema leiðindin. Ég byrjaði á að afsaka mig og allt það.............
Framhald síðar.............
|